Reflectiegraad

De reflectiegraad geeft aan hoeveel procent van de lichtstroom door een oppervlak wordt gereflecteerd. Hierbij geldt dat lichte oppervlakken, zoals witte muren, een zeer hoge reflectiegraad hebben en daardoor veel licht terug de ruimte in reflecteren. Donkere oppervlakken hebben daarentegen een zeer lage reflectiegraad en ‘slokken’ als het ware een groot deel van het licht op. Over het algemeen geldt dus: hoe donkerder een ruimte is geschilderd of ingericht, hoe meer licht er uiteindelijk nodig is om op een oppervlak dezelfde verlichtingssterkte te bereiken als in een lichte ruimte. De reflectiegraad is dus vooral van belang bij visuele taken, zoals op werkplekken, omdat goede verlichting hier een zeer belangrijke rol speelt. Typische reflectiegraadwaarden die als richtlijn kunnen dienen, zijn onder andere:

• Witte muren hebben een reflectiegraad van maximaal 85%
• Lichte houten bekledingen hebben een reflectiegraad van ongeveer 35%
• Rode bakstenen hebben slechts een reflectiegraad van ongeveer 15%

Bij de verlichting van een ruimte moet dus altijd rekening worden gehouden met de aard ervan en met het kleurgebruik. Plafonds en muren moeten voor een evenwichtige lichtindruk een hogere reflectiegraad hebben en mogen daarom niet te donker worden geschilderd. Bij meubels of werkbladen hangt de reflectiegraad sterk af van de betreffende eisen of de werkzaamheden die in de ruimte worden uitgevoerd. De vloer speelt daarentegen geen al te grote rol, waardoor een reflectiegraad van ongeveer 20% tot 40% hier voldoende is.