Sensor

Een sensor in de verlichtingszone dient voor het detecteren van beweging, de aanwezigheid van een persoon en/of voor het meten van de helderheid van daglicht of kunstmatige verlichting. Bij een verandering geeft de sensor dit door aan het lichtmanagementsysteem, wat vervolgens leidt tot een aanpassing van de verlichting. Een dergelijke aanpassing kan betekenen dat een lamp gewoon wordt in- of uitgeschakeld, of dat de lichtbron op basis daarvan wordt gedimd. Een lichtsensor die dient voor het meten van de lichtsterkte is in feite een elektronisch onderdeel dat licht met behulp van het foto-elektrisch effect omzet in een elektronisch signaal. Daarbij wordt aan de sensor een bepaalde lichtsterkte toegewezen, die hij moet waarnemen, waarna de verlichting moet worden aangepast, bijvoorbeeld wanneer het buiten begint te schemeren. Dit type sensor wordt meestal buiten gebruikt, bijvoorbeeld bij schemersensoren, maar ook binnen voor constante lichtregeling. Bij dergelijke lichtsensoren wordt vervolgens onderscheid gemaakt tussen binnensensoren van het type ‘look-down’ of ‘look-out’ en buitensensoren voor het meten van daglicht. Bij bewegings- of aanwezigheidsmelders meet de sensor niet de helderheid, maar registreert hij bewegingen in de omgeving. Dit werkt met behulp van passief-infraroodsensoren (afgekort PIR) of met hoogfrequente sensoren (afgekort HF). Deze sensoren worden dan ook vooral buitenshuis ingezet, bijvoorbeeld voor de verlichting bij de ingang, zodat het licht direct aangaat wanneer men thuiskomt en men het sleutelgat zonder zoeken kan vinden. Hoe lang de lamp vervolgens moet branden, wordt geregeld via een timer en kan individueel worden ingesteld.