Onderhoudsfactor

De onderhoudsfactor dient als basis voor het onderhoudsplan van een verlichtingsinstallatie en is afhankelijk van de bedrijfsomstandigheden, de slijtage en de gebruikte lampen. Deze factor moet vervolgens door de ontwerpers en exploitanten worden vastgesteld, waarbij de nieuwwaarde als volgt kan worden berekend: onderhoudswaarde = nieuwwaarde × onderhoudsfactor. Door het vaststellen van een onderhoudsfactor wordt voorkomen dat de genormeerde verlichtingssterkte vóór het eerste onderhoud onder de norm daalt.   Aangezien de onderhoudswaarden, zoals de verlichtingssterkte, weliswaar Europees genormeerd zijn en dus niet mogen worden onderschreden, maar de vast te stellen onderhoudsfactoren in geen enkele norm voorkomen, heeft onder andere de vakcommissie Binnenverlichting van de Duitse Lichttechnische Gesellschaft randvoorwaarden vastgesteld. Aanbevolen onderhoudsfactoren zijn daarom:

• 0,8 voor cleanrooms of bij een korte gebruiksduur
• 0,67 voor schone ruimtes en bij een onderhoudscyclus van 3 jaar
• 0,57 voor buitenverlichting
• 0,5 bij verlichting die aan ernstige vervuiling wordt blootgesteld

Deze onderhoudsfactoren zijn echter allemaal erg algemeen en vaag, waardoor het in sommige gevallen voordeliger is om een onderhoudsfactor per ruimte te bepalen. Hierbij spelen verschillende factoren een rol. Enerzijds moet de vervangingsinterval van de lampen bekend zijn om de onderhoudsfactor van de lichtstroom als gevolg van veroudering en de onderhoudsfactor voor lampuitval te kunnen berekenen. Ten tweede is het reinigingsinterval van de armatuur nodig voor het bepalen van de onderhoudsfactor van de armatuur, aangezien dit van invloed is op de vervuiling. Daarnaast is ook de onderhoudsfactor van de ruimte van belang, omdat de vervuiling in de omgeving eveneens een rol speelt. Als uiteindelijk veel van deze factoren bekend zijn, wordt een individuele onderhoudsfactor aanbevolen; anders neemt men een van de aanbevolen waarden.