Współczynnik odbicia

Współczynnik odbicia określa, jaki procent strumienia świetlnego jest odbijany przez daną powierzchnię. Obowiązuje tu zasada, że jasne powierzchnie, takie jak na przykład białe ściany, charakteryzują się bardzo wysokim współczynnikiem odbicia, przez co znaczna część światła jest odbijana z powrotem do pomieszczenia. Natomiast ciemne powierzchnie mają bardzo niski współczynnik odbicia i, że tak powiem, „pochłaniają” znaczną część światła. Ogólnie rzecz biorąc, można więc zapamiętać, że im ciemniej pomalowane lub wyposażone jest pomieszczenie, tym więcej światła potrzeba ostatecznie, aby osiągnąć takie samo natężenie oświetlenia na danej powierzchni, jak w jasnym pomieszczeniu. Współczynnik odbicia należy zatem uwzględniać przede wszystkim w przypadku zadań wymagających wzroku, takich jak praca przy biurku, ponieważ w takich sytuacjach dobre oświetlenie odgrywa bardzo ważną rolę. Typowe współczynniki odbicia, które mogą służyć jako punkt odniesienia, to między innymi:

• Białe ściany mają współczynnik odbicia sięgający nawet 85%
• Jasne okładziny drewniane charakteryzują się współczynnikiem odbicia wynoszącym ok. 35%
• Czerwone cegły mają współczynnik odbicia wynoszący zaledwie około 15%

Przy oświetlaniu pomieszczenia należy zatem zawsze uwzględnić jego charakter oraz kolorystykę. Aby uzyskać wrażenie zrównoważonej jasności, sufity i ściany powinny charakteryzować się wyższym współczynnikiem odbicia i dlatego nie powinny być pomalowane na zbyt ciemne kolory. W przypadku mebli lub powierzchni roboczych współczynnik odbicia zależy w dużym stopniu od konkretnych wymagań lub czynności wykonywanych w pomieszczeniu. Podłoga natomiast nie odgrywa zbyt dużej roli, dlatego w tym przypadku wystarczy współczynnik odbicia na poziomie około 20% do 40%.